Alican Danilo au 9/ Final

 Final 

9. Yara 

müzik: Thunder, Lana del Rey, Lonesome Love, mitski 

Karanlık bir odadır geçmiş, kapılarını kilitlediğin anahtarı yutsan da içinde filizlenir. Peşini asla bırakmayan bir kabustan farksızdır. Kaderle arkadaş oluvermişlerdir çünkü. Bundan emin olabilmemin tek nedeni karşımdaydı. 
Yuttuğum anahtarı yıllar sonra yeniden hatırlatan kisi tam karşımdaydı. Babam tam karşımdaydı. 

18 saat önce 

Kötü bir insan mıyım ben? Bencil olmam, ailemi terk etmem ve geriye kalan önemsiz her şeyi boş verdiğim zamanı düşünüyorum. Aslında kimim ben? 

Hırsızlık yapmıştık. Köşkü yakmıştık. Araba çalmıştık. Ha bir de kırmızıymış mağazadan çaldığım ceket. Ordan kaçarken fark etmiştim. Kırmızı sevmediğim bir renkti. Nedenini yok. Aslında var. Hem de birkaç tane var. Sadece sevmiyorum işte. İlkokulda şiir okuma yarışmasında annem zorla kırmızı giydirmişti mesela. İşyerinde ilk yaktığım yemek kırmızı sosluydu. Ha bir de babam kırmızıdan aşırı hoşlanırdı. Lisede gizlice kaldığımız stüdyo dairesi de kırmızıydı. Danilo'nun yediğim ilk yemeği de.

"Hâlâ aç mısın?" Heyecandan elim kolum bağlı hâlde öylece otururken Danilo'nun sesi beni gerçekliğe geri çağırdı. Ona kafamı çevirdiğimde bir kasede çorba getirdiğini fark ettim. O utanç verici mağazadan kaçtıktan sonra buraya gelmiştik. Yine aynı sokakta farklı bir dükkan. Sahipleri yok muhtemelen çünkü bayağıdır boşmuş gibi duruyor. 'Kimse gelmezse hırsızlık da yapmış sayılmayız' demişti Danilo. 

Elinden kaseyi aldığımda gülümsedi. O kadar şefkatli bir gülümsemeydi ki lacivert gözlerinin içinde yemyeşil bir orman yeşerdi sanki. "Her şey için özür dilerim." dediğimde gülümsemesi zamana meydan okuyacak yavaşlıkta soldu. Sanki gözlerindeki ormanı birden su bastı. Şu taştı ve taştı. Taştıkca daha çok soğuk bir hale büründü suratı. Sanki o taşan okyanusta nefessiz kaldı. Ormandanki her ağacı boğdu. Bir cevap vermesini bekledim ama vermedi. Sustu. 

Hep böyle yapardı. Beni daha kötü hissettirirdi. Ama bunu biliyordu. Bakışlarının bile beni kuru çöllerin arasına bırakıp gözlerindeki ormana muhtaç edeceğini biliyordu. Gördüğüm seraplarda hep gülümseyen hâli olurdu. "Özür dileme," dedi sadece. Aynı yavaşlıkta karşıma oturduğunda gözlerindeki ormanın tamamen öldüğünü fark ettim. Yüz ifadesi değişmedi ama gözleri hâlâ yüzümün her santiminde geziniyordu. 

"Özürü boş ver ve sadece çorbanı iç." Kaşımın üstündeki sargı bezine odaklandı. Bakışlarının yüzümde pençelerini attığı her yerin yandığını hatta kavrulduğunu görüyordum. O koca bir okyanustu. Böylesine soğuk bir okyanus nasıl olur da beni kül edebilirdi. 



Yorumlar

Yorum Gönder

lütfen kibar olun
reklam ve spam yasaktır
tüm haklarımız saklıdır

Bu blogdaki popüler yayınlar

Alican Danilo Bl

Alican x Danilo AU – Sahil Kasabası Slow Burn BL 1. KISIM Müzik, lana del rey, stars fell on alabama , (husband of mine) TEKİNSİZ FENER! DENİZ FENERİ YANİ… ‘’Bir adam birden bire günlük tutmaya başlamışsa ya terk edilmiştir ya da aşık olmuştur.’’ Bu sözü nerden duyduğumu hatırlamıyorum ama bu cümle kaldığım bu otantik pansiyonun penceresinden uzaktaki denizi izlerken kafamda dönüyordu. Elimde alt kattaki biracının eski veresiye defteri, boş sayfalarına bir şeyler karalıyorum. Amaçsız, çarpık çizgiler. Günlük olmaktan çok uzak.  Ama aşık falan olduğumdan değil terk edildiğimden. Ya da ettiğimden ‘terk ettiğimden’. Kendi yolumu çizebilmek için yaşadığım ülkeyi, arkadaşlarımı hatta ailemi bile bırakıp buraya gelmiştim. Hem de ailem hariç kimseye haber vermeden. Düpedüz. Sert bir ayrılıkla.  Lakin beklediğimden daha güzel geçti bu veda. En azından şimdilik. Uçakta sürekli çişi gelen kardeşim yoktu mesela. Ya da trende dondurma yerken yere döktüm diye azarlayan annem. Daha rahattı...
Devamı

Alican Danilo bl 2

  2. kısım Müzik; The plot in you; Feel Nothing Yaşa ya da Öl Korku. Göğsün tam ortasında kendini hissettiren o soğuk duygu. Tıpkı hiç iyileşmeyecek bir yara gibidir. Bir kere gösterirseniz her zaman fark edilen bir zaaf haline gelebilir. Düşmanın ilk hamlesi zayıf karnınıza, korkularınıza olur. Daima o yarayı kanatmaya çalışırlar. Kurtulmak için ya o kabuğu yok etmek ya da iyice gizlemek gerekir. Yok etmek için yaradan vazgeçmek, gizlemek içinse içten içe kanamasına izin vermek şarttır.   Karşımdaki cam panel fenerin ışığı denize döndükçe ölümün en büyük korkularımdan olduğunu hatırlıyordum. Çenemi tutan silahlı adamın nefesleri yavaşlamıştı. Ilık ılık verdiği nefesler boynuma vuruyordu. Gömleğimin ceplerinin dış kısmını sıkı sıkı avuçlarken ellerimin soğuk soğuk terlediğini hissedebiliyordum. ‘’Lütfen beni öldürme…’’ kesik kesik çıkan sesim kulağıma yabancı geliyordu. ‘’Ölmek istemiyorum, lütfen…’’ Çenemdeki elini geriye çekti. Ensemdeki soğukluk yavaşça azalınca...
Devamı

Alican Danilo bl 5

  5. bölüm Zehirli elma Mitski- pearl Kalben- yara   Ölmeden önceki en son sözünüzün ne olacağını hiç merak ettiniz mi? Aşırı soğuk ve korkunç hissettirdiğini biliyorum. Fakat ben hep merak ederdim. Ta ki bugüne kadar. Ellerimdeki kanın kızıllığı bulanıklaşmaya başlarken titremelerim daha da artıyordu. Üşüyordum ama soğuk değildi. Burun deliklerimin genişlediğini hissettiğimde ise burnumdan da kanın süzüldüğünü fark edebiliyordum. Ölüm. Evet bu tam anlamıyla ölümdü. Acıdan kıvranırken kanlı dudaklarımdan boğuk inlemeler yuvarlanıyordu. Ben ölüyordum. ‘’Siktir’’ kafam geriye düştüğünde gözlerimdeki görüntü artık tamamen kaybolmuştu. Kanlar bulabildiği her boşluktan fışkırıyordu. Kulaklarım, burnum ağzım… Neden birden böyle oldum dedim kendi kendime, kanlı ellerim yüzümü kapatırken. Ne beni aniden bu hale getirebilirdi ? Yediğim bir şeyden olsa gerekti. Zehir mesela. Birinin beni bilerek bu hale getirdiğine artık neredeyse emindim. Ellerim de uyuşmaya başlıyor...
Devamı